Bizi telefon hattından arayınız:

+373 (79) 26-11-27

Makale blogu

Türkmence

About-us

Türkmence hakkında ilginç bilgi:

• Türkçence, Türk dillerin Oğuz grubundan bir dildir. Kıpçak grubunun bazı özellikleri de Также имеет некоторые черты языков кыпчакской группы. Bölgesel olarak Türkmenistan’da, ve ayrıca, İran, Afganistan, Türkiye, Irak, Karakalpakya, Tacikistan, Kazakistan, Özbekistan, Rusya Stavropol bölgesi ve Atrahan bölgesinde (Atal kasabası, Funtovo-1,2).
• Türkmence konuşanların sayısı sayısı, yaklaşık olarak 7 milyon insan, bunların çoğu Türkmenistan’da yaşar, Türkmenistan’ın anayasasında resmi dil olarak kabul edilmiştir. 
• Türkmencede yaklaşık olarak 30 lehçe ve ağzı vardır; çoğu Türkmen etnik grupları ile ilgilidir:  Tekin (Türkmenistan’ın merkez bölgesi), Yomud (Batı ve Kuzey bölgeleri), Ersarı (Doğu bölgeleri, Amuderya), Salır (Türkmenistan ile İran sınırındaki Serhsa bölgesi), Sarık (Murgap’ın orta kesiminde), Çovdur (Taşauz) vb. Stavropol Türkmenlerinin ağızı geleneksel olarak Truhmence adlanır. 
• Türkmen alfabesinin icat edildiği anından itibaren 1928 yılına kadar Arap harfleri kullanılmıştır. 1928-1940 yılları arasında Türkmence için Latin alfabesi kullanılmıştır. 1940 yılında Türkmence için birkaç harf ilave edilip Kiril alfabesi kullanılmaya başlanmıştır. 1993 yılında Türkmenistan yöneticileri tarafından 1996 yılından itibaren Latin alfabesinin kullanmasına dair karar verilmiştir. Türkmenistan sınırları dışında yaşayan Türkmenler, Arap ve Kiril harfleri kullanırlar. 
• Türkmence sözlüğünde büyük oranda Arap ve Farsça kelime vardır; siyasi düşüncülerle Sovyet zamanlarında açık Ruslaştırma politikası kapsamında yeni terimler kullanılmaya başlanmıştır. Yeni ekonomik fenomenleri, yaşayış, ideoloji konularında uluslararası terim ve sözcükler, basın yayınlarından ve başka kitlesel medya araçlarından doğrudan Rusça ve başka dillerden alınmıştır.  Önce konuşma diline geçip sonra resmi dile aktarılmıştır; böylece hem Türkmence terimler hazinesi hem de genel olarak sözlüğünü zengin etmiştir. Rus doğubilimcisi A. Krımskiy’e göre Türki dillerden Türkmenceye an yakın diller Azerice ve Türkçe.
• Sesbilgisel olarak Türkmencenin birkaç önemsiz özellikleri olup, diğer Türk sistemi dillerinden ayırt edilir. Ünlü harflerin uzunluğu, bilinen çoğu olaylarda farklılık açısından önem taşır (ōt /ateş/ — ot /ot/, ata /baba/ — atā /babaya/ vb.); s ve z (her bir yerde) — dişlerarası θ ve ð sesleri olarak telaffuz edilir; 1. hecedeki «geniş» ünlülerden sonraki ünlülerin dudaksıl benzeşmesi [dogan (kardeş) yazılmasında doga°n telaffuz edilir] vb. Tekin lehçesine özgü «iç bükün»: durar yerine dūr /duruyor/ kullanılır, geler yerine gēr /geçer/ vb. Bitmemiş bir eylemi gösteren ortaç (alýān /alan/, berýēn /veren/) dışında, birmiş bir eylemi gösteren ortaç da vardır (alan /almış/, beren /vermiş/). Sözdizimi konusunda gramerde koşaç kalmasını belirlenmesi gerekir; bahse konu alan ve beren kelimelerin farklı halleri kullanarak başka dillere yan cümle olarak çevrilen farklı ayırtı ortaya çıkar.